Kathmandu, dag 4

Vanochtend gaan we met een gids Kathmandu verkennen een volle dag maar echt de moeite waard zoveel indrukken. 
Na voor Jeannette een goede nacht (pammetje) en Lu

cia wat minder door een koppel dat de liefde bedreef en dacht schiet nou maar op en een huilend kind naast onze kamer, 
worden we door gids Momo opgehaald voor de stadstoer waarvan ik dacht dat het max 2 uur zou duren bleek bijna de hele dag. 

We zijn begonnen bij de apentempel  Swoyambhu Mahachaitya; eerst overheerste de stank van de apen maar al snel overheerste de sfeer van de stoepa en pagoda’s,  een fijne en serene sfeer.

Volgende stop was Durbar square; ligt midden in het centrum van de hoofdstad van Nepal. Durbar betekent in het Nepalees ook wel ‘paleis’ en het wordt dan ook wel Koningsplein genoemd. 
Veel te zien oa het paleis van de godin Kumari, een klein meisje dat gescout is als godin, dat wordt gekozen  omdat ze voldoet aan alle schoonheids idealen om de levende godin van de stad te zijn, wat ze is totdat ze haar eerste menstruatie bereikt en terug keert naar het normale leven 🫢. 
Wij hadden in de NPO serie 3 op reis Kathmandu  al een indruk gekregen .
De Kumari is nu 9 jaar,  blijft een dubieus iets.
https://youtu.be/6-dLjePVK4E?feature=shared

Na Durban square opnieuw in het hectische verkeer naar een stoepa waar we eerst lunch hadden met bij de Golden eyes, prachtige plek met uitzicht op de Boudhanath stoepa.

Als laatste en meest emotionele stop was de Hindu tempel  Pashupatinath waar de ceremoniële crematies plaatsvinden. 
Jeannette wist van deze rituelen en had gehoopt deze te kunnen negeren, raar idee om daar als toerist getuige te zijn van een openbare crematie, natuurlijk doet het wat met je en voelt het ongemakkelijk.  Hindoes geloven dat het lichaam na de dood geen functie meer heeft. Het is daarom ook niet nodig om het te begraven of op andere manieren te 'bewaren'  
In het kort: eerst wast de familie het lijk in de rivier en wikkelt het lichaam in oranje doeken. Vervolgens wordt de overledene door vier mannelijke familieleden getild naar de ghat. De rest van de nabestaanden staan achter een hek om het ritueel te aanschouwen. Na twee rondjes kloksgewijs te hebben gelopen, voert de oudste zoon de laatste riten uit. Daarna wordt het lichaam in vier uur tijd verbrand en wordt de overgebleven as in de rivier gegooid. Volgens het hindoeïsme komt de eindeloze cyclus van geboorte, dood en wedergeboorte zo tot een eind
Bron: https://search.app?link=https%3A%2F%2Fwww.reisdoc.nl%2Flijkverbrandingen-kathmandu-nepal%2F&utm_campaign=aga&utm_source=agsadl1%2Csh%2Fx%2Fgs%2Fm2%2F4

Vreemd voelt het  contrast met de economische kant, Nepalese mensen die voor geld op de foto willen, astrologen die je hand willen lezen en frisdrank verkopen met op de achtergrond de lijkverbrandingen 😢

Al met al een emotionele gebeurtenis en heeft Lucia een bijzondere uitvaart gefotografeerd als professioneel afscheidsfotograaf.

Terug in hotel even bijkomen en op zoek naar leuk eettentje wat goed lukt , paar glazen wijn en lekker eten.

Morgen door naar Nagarkot